سورة العَنكبُوت · ئایەت ٤١
مَثَلُ ٱلَّذِینَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡلِیَاۤءَ كَمَثَلِ ٱلۡعَنكَبُوتِ ٱتَّخَذَتۡ بَیۡتࣰاۖ وَإِنَّ أَوۡهَنَ ٱلۡبُیُوتِ لَبَیۡتُ ٱلۡعَنكَبُوتِۚ لَوۡ كَانُوا۟ یَعۡلَمُونَ ﴿٤١﴾
تەفسیرا ساناهی
مه‌ته‌لا وان يێن ژبلی خودێ صه‌نه‌م بۆ خۆ كرينه دۆست وسه‌ركار وهيڤى خواستى كو ئه‌و وان ب سه‌ربێخن، وه‌كى مه‌ته‌لا ته‌ڤنپيركێیه ئه‌وا ماله‌ك بۆ خۆ داناى دا پێ بێته پاراستن، به‌لێ وێ مالێ ل ده‌مێ ته‌نگاڤییێ چو مفا نه‌گه‌هاندێ، ڤێجا ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه ژى دوه‌سانه دۆست وسه‌ركارێن وان يێن كو وان ژبلی خودێ بۆ خۆ داناين چو مفا نه‌گه‌هانده وان، ومالا ته‌ڤنپيركێ لاوازترين ماله، ئه‌گه‌ر وان ئه‌ڤه زانيبا وان ئه‌و بۆ خۆ نه دكرنه سه‌ركار؛ چونكى نه ئه‌و مفاى دگه‌هينن ونه‌زيانێ.