سورة العَنكبُوت · ئایەت ٥٠
وَقَالُوا۟ لَوۡلَاۤ أُنزِلَ عَلَیۡهِ ءَایَـٰتࣱ مِّن رَّبِّهِۦۚ قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡءَایَـٰتُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَاۤ أَنَا۠ نَذِیرࣱ مُّبِینٌ ﴿٥٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وبوتپه‌رێسان گۆت: بلا هنده‌ك هێجه‌ت وده‌ليل بۆ موحه‌ممه‌دى هاتبانه خوارێ كو مه ب چاڤ ديتبان، وه‌كى حێشترا صالحى وگۆپالێ مووساى! تو بێژه وان: مه‌سه‌لا ڤان ئايه‌تان ب ده‌ستێ خودێیه، ئه‌گه‌ر وى بڤێت ئه‌و دێ وان ئينته خوارێ، وئه‌گه‌ر نه نائينت، وهه‌ما ئه‌ز پێغه‌مبه‌ره‌كم هه‌وه ژ عه‌زابا خودێ دترسينم، وڕێكا حه‌قییێ يا ئاشكه‌را نيشا هه‌وه دده‌م.