سورة العَنكبُوت · ئایەت ٨
وَوَصَّیۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ بِوَ ٰلِدَیۡهِ حُسۡنࣰاۖ وَإِن جَـٰهَدَاكَ لِتُشۡرِكَ بِی مَا لَیۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمࣱ فَلَا تُطِعۡهُمَاۤۚ إِلَیَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٨﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه شيره‌ت ل مرۆڤى كرییه كو د گه‌ل ده‌یبابان يێ باش بت، وئه‌گه‌ر وان هه‌ردووان خۆ ب ته‌ڤه وه‌ستاند -ئه‌ى مرۆڤ- دا تو شريكه‌كى بۆ من د په‌رستنێ دا بدانى، تو گوهدارییا وان نه‌كه. وهه‌ر گونه‌هه‌كا دى يا هه‌بت وه‌كى شركێیه، گوهدارییا وان تێدا چێ نابت، و د بێ ئه‌مرییا خودێ دا چێ نابت گوهداییا كه‌سێ بێته‌كرن، وه‌كى ژ پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- هاتییه ڤه‌گوهاستن. زڤڕينا هه‌وه ل ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ نك منه، ڤێجا ئه‌ز دێ به‌حسێ وى كارى بۆ هه‌وه كه‌م يێ هه‌وه كرى، ودێ جزايێ هه‌وه سه‌را ده‌مه هه‌وه.