سورة آل عِمران · ئایەت ١١٠
كُنتُمۡ خَیۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ تَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَتَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَتُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِۗ وَلَوۡ ءَامَنَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَـٰبِ لَكَانَ خَیۡرࣰا لَّهُمۚ مِّنۡهُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَأَكۡثَرُهُمُ ٱلۡفَـٰسِقُونَ ﴿١١٠﴾
تەفسیرا ساناهی
هوين -ئه‌ى ئوممه‌تا موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن- چێترين ئوممه‌تن و ب مفاترين مــرۆڤــن بــۆ مـــرۆڤـــان، هوين فه‌رمانێ ب باشییێ دكه‌ن، وباشى ئه‌وه يا شریعه‌تى وعه‌قلى گۆتى ئه‌و تشته‌كێ باشه، وهوين پاشڤه‌برنا ژ خرابییێ دكه‌ن، وخرابى ئه‌وه يا شریعه‌تى وعـــه‌قلى گۆتى ئه‌و تشته‌كێ كرێته، وهــوين باوه‌رییێ ب خودێ دئينن باوه‌رییه‌كا دورست يا كريار د گه‌ل دا. وئه‌گه‌ر خودانێن كيتابێ ژ جوهى وفه‌لان باوه‌رى ب موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن و ب وى تشتێ ئه‌و پێ هاتى ئينابا وه‌كى هه‌وه باوه‌رى ئيناى، ل دنيايێ وئاخره‌تێ دا بۆ وان چێتر بت، ژ وان هه‌نه يێن باوه‌رى ب په‌ياما موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن ئيناى وكار پێ كرى، وئه‌و دكێمن، وپترییا وان ئه‌ون يێن دسه‌ردا چووين و ژ دينێ خودێ ده‌ركه‌فتين.