سورة آل عِمران · ئایەت ١١٧

مَثَلُ مَا یُنفِقُونَ فِی هَـٰذِهِ ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا كَمَثَلِ رِیحࣲ فِیهَا صِرٌّ أَصَابَتۡ حَرۡثَ قَوۡمࣲ ظَلَمُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡ فَأَهۡلَكَتۡهُۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَـٰكِنۡ أَنفُسَهُمۡ یَظۡلِمُونَ ﴿١١٧﴾

تەفسیرا ساناهی

مه‌ته‌لا وى مالى يێ كافر د ڤێ ژينا دنيايێ دا دكه‌نه‌ خێر وهيڤییا خێرێ ژێ دكه‌ن، وه‌كى مه‌ته‌لا وى هڕه‌بايه‌ يێ سڕه‌كا دژوار د گــه‌ل دا و ب ســـه‌ر شينكاتییێ وان مــرۆڤــان دا گرتى يێن ژێ ب هيڤى، و ژ به‌ر گونه‌هێن وان وى هڕه‌باى تشته‌ك ژێ نه‌هێلاى. وئه‌و كافرێن هه‌ ل ئاخره‌تێ چو خێرێ نابينن، وخودێ ب وێ چه‌ندێ زۆردارى ل وان نه‌كرییه‌، به‌لكى وان ب كوفر ونه‌گوهدارییا خۆ زۆردارى ل خۆ دكر.