سورة آل عِمران · ئایەت ١٣٥
وَٱلَّذِینَ إِذَا فَعَلُوا۟ فَـٰحِشَةً أَوۡ ظَلَمُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡ ذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ فَٱسۡتَغۡفَرُوا۟ لِذُنُوبِهِمۡ وَمَن یَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ إِلَّا ٱللَّهُ وَلَمۡ یُصِرُّوا۟ عَلَىٰ مَا فَعَلُوا۟ وَهُمۡ یَعۡلَمُونَ ﴿١٣٥﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌وێن ده‌مێ گونه‌هه‌كا مه‌زن دكه‌ن يان ب كرنا گونه‌هه‌كا كێمتر زۆردارییێ ل خۆ دكه‌ن، ئه‌و بيرا خۆ ل سۆز وگه‌فا خودێ دئيننه‌ڤه ڤێجا ل خودايێ خۆ دزڤڕن وتۆبه دكه‌ن، وداخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ خۆ ژێ دكه‌ن، وئه‌و باش دزانن كو ب تنێ خودێیه گونه‌هان ژێ دبه‌ت، له‌و ئه‌و ل سه‌ر گونه‌هێ نامينن، وئه‌و دزانن كو ئه‌گه‌ر وان تۆبه كر خودێ تۆبا وان دێ قه‌بويل كه‌ت.