سورة آل عِمران · ئایەت ١٤٠
إِن یَمۡسَسۡكُمۡ قَرۡحࣱ فَقَدۡ مَسَّ ٱلۡقَوۡمَ قَرۡحࣱ مِّثۡلُهُۥۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَیَّامُ نُدَاوِلُهَا بَیۡنَ ٱلنَّاسِ وَلِیَعۡلَمَ ٱللَّهُ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَیَتَّخِذَ مِنكُمۡ شُهَدَاۤءَۗ وَٱللَّهُ لَا یُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿١٤٠﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌گه‌ر ل (ئوحودێ) برينه‌ك يان كوشتنه‌ك گه‌هشتبته هه‌وه -گه‌لى خودان باوه‌ران- ڤێجا ژ به‌ر هندێ هوين ب خه‌م كه‌فتبن، پانێ برينه‌ك وكوشتنه‌كا وه‌كى وێ ل (به‌درێ) گه‌هشتبوو بوتپه‌رێسان ژى. وخودێ وان ڕۆژان د ناڤبه‌را مرۆڤان دا دزڤڕينت، جاره‌كێ سه‌ركه‌فتن وجاره‌كا دى شكه‌ستن، ژ به‌ر وێ حكمه‌تا وى د وێ چه‌ندێ دا هه‌ى، دا خودێ وى تشتى یێ وى د ئه‌زه‌ل دا زانى ئاشكه‌را بكه‌ت، كو خودان باوه‌رێ ڕاستگۆ ژ يێ دى جودا بكه‌ت، و هنده‌كان ژ هه‌وه ب شه‌هيدبوونێ ب قه‌در بێخت. وخودێ حه‌ز ژ وان ناكه‌ت يێن زۆردارى ل خۆ كرى، وخۆ ژ شه‌ڕێ د ڕێكا وى دا دايه پاش.