سورة آل عِمران · ئایەت ١٥٩
فَبِمَا رَحۡمَةࣲ مِّنَ ٱللَّهِ لِنتَ لَهُمۡۖ وَلَوۡ كُنتَ فَظًّا غَلِیظَ ٱلۡقَلۡبِ لَٱنفَضُّوا۟ مِنۡ حَوۡلِكَۖ فَٱعۡفُ عَنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ وَشَاوِرۡهُمۡ فِی ٱلۡأَمۡرِۖ فَإِذَا عَزَمۡتَ فَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ یُحِبُّ ٱلۡمُتَوَكِّلِینَ ﴿١٥٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ژ دلۆڤانییا خودێ ب ته وهه‌ڤالێن ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- خودێ منه‌ت ل ته كر وتو د گه‌ل وان نه‌رم كرى، وئه‌گه‌ر تو يێ ڕه‌وشت خراب ودلڕه‌ق باى، هه‌ڤالێن ته دا ژ ته ڤه‌ڕه‌ڤن، ڤێجا تو ل وان نه‌گره ژ به‌ر يا وان ل شه‌ڕێ (ئوحودێ) كرى، وتو داخوازێ ژ خودێ بكه دا گونه‌هێن وان بۆ وان ژێ ببه‌ت، وتو د وان كاران دا يێن هه‌وجه‌يى ب مشێوره‌تێ هه‌بت گۆتنا وان وه‌ربگره، وئه‌گه‌ر دلێ ته ل سه‌ر كاره‌كى موكم بوو تو وى كارى بكه وخۆ بهێله ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه، هندى خودێیه حه‌ز ژ وان دكه‌ت يێن خۆ دهێلنه ب هيڤییا وى ڤه.