سورة آل عِمران · ئایەت ١٨٥
كُلُّ نَفۡسࣲ ذَاۤئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوۡنَ أُجُورَكُمۡ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِۖ فَمَن زُحۡزِحَ عَنِ ٱلنَّارِ وَأُدۡخِلَ ٱلۡجَنَّةَ فَقَدۡ فَازَۗ وَمَا ٱلۡحَیَوٰةُ ٱلدُّنۡیَاۤ إِلَّا مَتَـٰعُ ٱلۡغُرُورِ ﴿١٨٥﴾
تەفسیرا ساناهی
هه‌ر نه‌فسه‌ك دڤێت تام بكه‌ته مرنێ، ب ڤێ چه‌ندێ هه‌مى خه‌لك دێ زڤڕنه نك خودايێ خۆ؛ دا ئه‌و حسێبێ د گه‌ل وان بكه‌ت. وهه‌ما خێرێن هه‌وه ل دويڤ كريارێن هه‌وه ب تمامى وبێ كيماسى ل ڕۆژا ڕابوونێ دێ بۆ هه‌وه ئێنه‌دان، ڤێجا هه‌چییێ خودايێ وى قه‌درێ وى بگرت ووى ژ ئاگرى ڕزگار بكه‌ت وببه‌ته به‌حه‌شتێ ئه‌و گه‌هشته وێ يا وى ڤياى. وژينا دنيايێ هه‌ما ب تنێ خۆشییه‌كا به‌روه‌خته، ڤێجا هوين پێ نه‌ئێنه خاپاندن.