سورة آل عِمران · ئایەت ١٨٧

وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِیثَـٰقَ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ لَتُبَیِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكۡتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَاۤءَ ظُهُورِهِمۡ وَٱشۡتَرَوۡا۟ بِهِۦ ثَمَنࣰا قَلِیلࣰاۖ فَبِئۡسَ مَا یَشۡتَرُونَ ﴿١٨٧﴾

تەفسیرا ساناهی

وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل بيرا خۆ بينه‌ ده‌مێ خودێ په‌يمانا موكم ژ وان ستاندى يێن كيتاب بۆ هاتى ژ جوهى وفه‌لان، ته‌ورات بۆ جوهییان وئنجيل بۆ فه‌لان؛ دا ئه‌و كارى پێ بكه‌ن، وتشتێ تێدا هاتى بۆ مرۆڤان ديار بكه‌ن، ووێ چه‌ندێ نه‌ڤه‌شێرن، ئينا وان په‌يمان شكاند وپێگيرى پێ نه‌كر، وبهایه‌كێ كێم به‌رانبه‌ر ڤه‌شارتنا حه‌قییێ وده‌ستێڤه‌دانا كيتابێ وه‌رگرت، ڤێجا چ پيسه‌ كڕينه‌ وان كرى، كو په‌يمان به‌رزه‌كرى، وكيتاب گوهاڕتى.