سورة آل عِمران · ئایەت ١٩٩
وَإِنَّ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَـٰبِ لَمَن یُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَمَاۤ أُنزِلَ إِلَیۡكُمۡ وَمَاۤ أُنزِلَ إِلَیۡهِمۡ خَـٰشِعِینَ لِلَّهِ لَا یَشۡتَرُونَ بِءَایَـٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنࣰا قَلِیلًاۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِیعُ ٱلۡحِسَابِ ﴿١٩٩﴾
تەفسیرا ساناهی
و ب ڕاستى هندهك ژ كيتابییان ههنه باوهرییێ ب خودێ دئينن كو ئهو خودایهكێ ب تنێیه وپهرستنا وى ب تنێ دڤێت بێتهكرن، وباوهرییێ ب وێ يا بۆ وان هاتییه خوارێ ژ قورئانێ دئينن، و ب وێ يا بۆ وان هاتییه خوارێ ژ تهوراتێ وئنجيلێ ژى، خۆ بۆ خودێ دشكێنن و ژ وى دترسن، ئايهتێن خودێ ب پهرتالهكێ كێمێ دنيايێ نافرۆشن، ووى تشتێ خودێ ئينايه خوارێ ناڤهشێرن، ووهكى كيتابییێن دى وهربادانێ نائێخنێ. بۆ وان خێرهكا مهزن ل نك خودايێ وان ههيه ڕۆژا ئهو دچنه نك وى، ڤێجا ئهو جزايێ وان ب تمامى وبێ كێماسى دێ دهته وان. هندى خودێیه حسێبا وى يا سڤكه، هژمارتنا كريارێن ههوه وجزادانا ههوه سهرا وان وى بێزار ناكهت.