سورة آل عِمران · ئایەت ٢٦

قُلِ ٱللَّهُمَّ مَـٰلِكَ ٱلۡمُلۡكِ تُؤۡتِی ٱلۡمُلۡكَ مَن تَشَاۤءُ وَتَنزِعُ ٱلۡمُلۡكَ مِمَّن تَشَاۤءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَاۤءُۖ بِیَدِكَ ٱلۡخَیۡرُۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءࣲ قَدِیرࣱ ﴿٢٦﴾

تەفسیرا ساناهی

تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-دوعايێ ژ خودايێ خۆ بكه‌ وبێژه‌: ئه‌ى خودانێ ملكى هه‌مییێ، تويى يێ ته‌ بڤێت ژ به‌نییێن خۆ تو ملكى ومالى ومه‌زنییێ د عه‌ردى دا دده‌يێ، وتو ملكى ژ وى دستينى يێ ته‌ بڤێت، ويێ ته‌ بڤێت تو ل دنيايێ وئاخره‌تێ وى سه‌رفه‌راز دكه‌ى، ويێ ته‌ بڤێت تو وى ڕه‌زيل دكه‌ى، خێر د ده‌ستێ ته‌ دايه‌، هندى تويى تو ب تنێ ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ خودان شيانى. وئه‌ڤ ئايه‌ته‌ هندێ دگه‌هينت كو خودێ ده‌ست هه‌يه‌ ب ڕه‌نگه‌كێ بابه‌تى وى بت.