سورة آل عِمران · ئایەت ٤١

قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّیۤ ءَایَةࣰۖ قَالَ ءَایَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَـٰثَةَ أَیَّامٍ إِلَّا رَمۡزࣰاۗ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِیرࣰا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِیِّ وَٱلۡإِبۡكَـٰرِ ﴿٤١﴾

تەفسیرا ساناهی

زه‌كه‌ريایى گۆت: خودايێ من نيشانه‌كێ بۆ من بدانه‌ ئه‌ز پێ بزانم كو دێ من كوڕه‌ك هه‌بت؛ دا من كه‌يف پێ بێت ومزگينى بگه‌هته‌ من، وى گۆت: نيشانا ته‌ خواستى ئه‌وه‌ سێ ڕۆژان تو نه‌شێى خه‌لكى باخێڤى ب تنێ ب ئيشاره‌تان نه‌بت، هه‌ر چه‌نده‌ تو يێ ساخله‌مى ژى، و ل ڤى ده‌مى تــو خـودايـێ خۆ گه‌له‌ك ل بيرا خۆ بينه‌، وتو ل ئێڤار وسپێده‌يان نڤێژان بۆ وى بكه‌.