سورة آل عِمران · ئایەت ٤٤
ذَ ٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَاۤءِ ٱلۡغَیۡبِ نُوحِیهِ إِلَیۡكَۚ وَمَا كُنتَ لَدَیۡهِمۡ إِذۡ یُلۡقُونَ أَقۡلَـٰمَهُمۡ أَیُّهُمۡ یَكۡفُلُ مَرۡیَمَ وَمَا كُنتَ لَدَیۡهِمۡ إِذۡ یَخۡتَصِمُونَ ﴿٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ڤا هه یا مه بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ڤه‌گێڕاى ژ ده‌نگ وباسێن نه‌به‌رچاڤن يێن خودێ ب وه‌حى بۆ ته هنارتين، چونكى تــو ل نك وان نه‌بووى ده‌مــێ ئــه‌و د كه‌فاله‌تا مه‌ريه‌مێ دا ژێك جودا بووين كانێ كى ژ وان هێژاتره پێ ڕاببت، وده‌مێ ئه‌و ب هه‌ڤڕكى چووين، ووان ب هاڤێتنا قه‌له‌مێن خۆ پشك هاڤێتى، ڤێجا پشك بۆ زه‌كه‌ريایى -سلاڤ لێ بن- ده‌ركه‌فتى، وئه‌و ب كه‌فاله‌تا وێ ڕابووى.