سورة آل عِمران · ئایەت ٤٧
قَالَتۡ رَبِّ أَنَّىٰ یَكُونُ لِی وَلَدࣱ وَلَمۡ یَمۡسَسۡنِی بَشَرࣱۖ قَالَ كَذَ ٰلِكِ ٱللَّهُ یَخۡلُقُ مَا یَشَاۤءُۚ إِذَا قَضَىٰۤ أَمۡرࣰا فَإِنَّمَا یَقُولُ لَهُۥ كُن فَیَكُونُ ﴿٤٧﴾
تەفسیرا ساناهی
مهريهم ژ ڤى كارى مهندههۆش ما وگۆت: چاوا دێ من كوڕهك ههبت وئهزا شويكرى نینم وئهز نه ژ خرابامه؟ ملیاكهتى گــۆتــێ: ئـهڤ كاره يێ بۆ ته چێ دبت تشتهكێ ب زهحمهت نينه ل بهر خودايێ خودان شيان، يێ كو ههر تشتهكێ وى بڤێت ئهو وى ژ چوننهيێ ددهت، ڤێجا ئهگهر وى تشتهك ڤيا ههما دێ بێژتێ: (ببه) ئهو دێ بت.