سورة آل عِمران · ئایەت ٤٩

وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِیۤ إِسۡرَ ٰۤءِیلَ أَنِّی قَدۡ جِئۡتُكُم بِءَایَةࣲ مِّن رَّبِّكُمۡ أَنِّیۤ أَخۡلُقُ لَكُم مِّنَ ٱلطِّینِ كَهَیۡءَةِ ٱلطَّیۡرِ فَأَنفُخُ فِیهِ فَیَكُونُ طَیۡرَۢا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۖ وَأُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ وَأُحۡیِ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأۡكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِی بُیُوتِكُمۡۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَةࣰ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِینَ ﴿٤٩﴾

تەفسیرا ساناهی

وئه‌و دێ وى بۆ ئسرائيلییان كه‌ته‌ پێغه‌مبه‌ر، ئه‌و دێ بێژته‌ وان: ئه‌ز ب نيشانه‌كا ژ لايێ خودايێ هه‌وه‌ ڤه‌ بۆ هه‌وه‌ هاتيمه‌ كو ئه‌ز پێغه‌مبه‌رم، ئه‌و ژى ئه‌ڤه‌يه‌: ئه‌ز ژ ته‌قنێ وه‌كى په‌يكه‌رێ ته‌يره‌كى بۆ هه‌وه‌ چێ دكه‌م، و پف دكه‌مێ ڤێجا ب ئانه‌هییا خودێ ئه‌و دبته‌ ته‌يره‌كێ دورست، وئه‌وێ د زكماك دا يێ كۆره‌ بت ئه‌ز چێ دكه‌م، ويێ گوڕى ئه‌ز ساخ دكه‌م، و ب ئانه‌هییا خودێ ئه‌ز مرییان زێندى دكه‌م، وئه‌ز وى تشتى بۆ هه‌وه‌ دبێژم يێ هوين ل مالێن خۆ دخۆن وبۆ خۆ هل دگرن ژ خوارنێ. هندى ئه‌ڤ كارێن مه‌زنن يێن مرۆڤ نه‌شێن بكه‌ن نيشانا هندێنه‌ كو ئه‌ز پێغه‌مبه‌رێ خودێمه‌، ئه‌گه‌ر هه‌وه‌ باوه‌رى ب ئايه‌ت ونيشانێن خودێ هه‌بت، وهوين باوه‌رییێ ب ته‌وحيدا وى بينن.