سورة آل عِمران · ئایەت ٧
هُوَ ٱلَّذِیۤ أَنزَلَ عَلَیۡكَ ٱلۡكِتَـٰبَ مِنۡهُ ءَایَـٰتࣱ مُّحۡكَمَـٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلۡكِتَـٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَـٰبِهَـٰتࣱۚ فَأَمَّا ٱلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمۡ زَیۡغࣱ فَیَتَّبِعُونَ مَا تَشَـٰبَهَ مِنۡهُ ٱبۡتِغَاۤءَ ٱلۡفِتۡنَةِ وَٱبۡتِغَاۤءَ تَأۡوِیلِهِۦۖ وَمَا یَعۡلَمُ تَأۡوِیلَهُۥۤ إِلَّا ٱللَّهُۘ وَٱلرَّ ٰسِخُونَ فِی ٱلۡعِلۡمِ یَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلࣱّ مِّنۡ عِندِ رَبِّنَاۚ وَمَا یَذَّكَّرُ إِلَّاۤ أُو۟لُوا۟ ٱلۡأَلۡبَـٰبِ ﴿٧﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌و ب تنێیه يێ قورئان بۆ ته ئينايه خوارێ: هنده‌ك ئايه‌ت ژێ د بنه‌جهـ وڕامان ئاشكه‌رانه، ئه‌ون بناخه‌يێ كيتابێ يێ كو ل ده‌مێ ئالۆزییێ دڤێت لێ زڤڕين بۆ بێته‌كرن، وهنده‌ك ئايه‌تێن دى ژێ نه دئاشكه‌رانه پتر ژ ڕامانه‌كێ ژێ دچت، وڕامانا وان ئاشكه‌را نابت حه‌تا ئه‌و نه‌ئێنه دانان ب ڕه‌خ وان ڤه يێن ئاشكه‌را، ڤێجا خودانێن مه‌ژییێن نساخ وسه‌رداچووى، ژ به‌ر دلێ وان يێ خراب دويچوونا ڤان ئايه‌تێن نه‌ئاشكه‌را دكه‌ن، دا خه‌لكى به‌رزه‌كه‌ن، ووان دسه‌ردا ببه‌ن، وئه‌و وه‌ربادانێ دئێخنێ دا خه‌لك ل دويڤ بۆچوونێن وان يێن نه‌حه‌ق بچن. و ژ خودێ پێڤه‌تر كه‌س ڕامانا ڤان ئايه‌تان نزانت. ويێن موكم د زانينێ دا دبێژن: مه باوه‌رى ب ڤێ قورئانێ هه‌يه، ئه‌و هه‌مى ژ نك خودايێ مه و ل سه‌ر ئه‌زمانێ پێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بۆ مه هاتییه، وئه‌و تشتێ نه‌ئاشكه‌را ژێ دداننه د گه‌ل يێ ئاشكه‌را، وهه‌ما ئه‌و ب دورستى د ڕامانان دگه‌هن وبيرا خۆ لێ دئيننه‌ڤه يێن خودان عه‌قله‌كێ دورست بن.