سورة آل عِمران · ئایەت ٧٩
مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن یُؤۡتِیَهُ ٱللَّهُ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ یَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا۟ عِبَادࣰا لِّی مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَـٰكِن كُونُوا۟ رَبَّـٰنِیِّـۧنَ بِمَا كُنتُمۡ تُعَلِّمُونَ ٱلۡكِتَـٰبَ وَبِمَا كُنتُمۡ تَدۡرُسُونَ ﴿٧٩﴾
تەفسیرا ساناهی
نه‌بوويه بۆ مرۆڤه‌كى كو خودێ كيتابا خۆ بۆ بينته خوارێ ووى د ناڤبه‌را خه‌لكى دا بكه‌ته حه‌كه‌م وبۆ پێغه‌مبه‌رينییێ هلبژێرت، پاشى ئه‌و بێژته مرۆڤان: هوين من بپه‌رێسن ژ بلى خودێ، به‌لكى ئه‌و دبێژت: ببنه تێگه‌هشتییێن زانا ب تشتێ هــويـــن ژ وه‌حییا خــودێ نيشا خه‌لكى دده‌ن، و ب تشتێ هوين ب تێگه‌هشتن وزانين ژێ دده‌نه خواندن.