سورة آل عِمران · ئایەت ٨١
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِیثَـٰقَ ٱلنَّبِیِّـۧنَ لَمَاۤ ءَاتَیۡتُكُم مِّن كِتَـٰبࣲ وَحِكۡمَةࣲ ثُمَّ جَاۤءَكُمۡ رَسُولࣱ مُّصَدِّقࣱ لِّمَا مَعَكُمۡ لَتُؤۡمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ قَالَ ءَأَقۡرَرۡتُمۡ وَأَخَذۡتُمۡ عَلَىٰ ذَ ٰلِكُمۡ إِصۡرِیۖ قَالُوۤا۟ أَقۡرَرۡنَاۚ قَالَ فَٱشۡهَدُوا۟ وَأَنَا۠ مَعَكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِینَ ﴿٨١﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل بيرا خۆ بينه ده‌مێ خودێ په‌يمانا موكم ژ هه‌مى پێغه‌مبه‌ران وه‌رگرتى: ئه‌گه‌ر من كيتاب وكاربنه‌جهى دا هه‌وه، پاشى پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ نك من بۆ هه‌وه هات، ڕاستگۆيیا وێ يا د گه‌ل هه‌وه ديار بكه‌ت، هوين دێ باوه‌رییێ پێ ئينن وپشته‌ڤانییا وى كه‌ن. ڤێجا هه‌وه ئه‌و په‌يمان بنه‌جهـ كر وئعتراف پێ كر؟ وان گۆت: مه ئعتراف كر، وى گۆت: پا دێ هنده‌ك ژ هه‌وه بلا شاهده‌يیێ ل سه‌ر هنده‌كان بده‌ن، وشاهده‌يیێ بۆ ئوممه‌تێن خۆ ژى ب ڤێ چه‌ندێ بده‌ن، وئه‌ز د گه‌ل هه‌وه ژ شاهدانم ل سه‌ر هه‌وه و ل سه‌ر وان. وئه‌ڤه هندێ دگه‌هينت كو خودێ په‌يمان ژ هه‌ر پێغه‌مبه‌ره‌كى وه‌رگرتییه كو باوه‌رییێ ب موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بينت، وپه‌يمان ب وێ چه‌ندێ ژ ملله‌تێن پێغه‌مبه‌ران وه‌رگرتییه.