سورة الرُّوم · ئایەت ٢٣
وَمِنۡ ءَایَـٰتِهِۦ مَنَامُكُم بِٱلَّیۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱبۡتِغَاۤؤُكُم مِّن فَضۡلِهِۦۤۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یَسۡمَعُونَ ﴿٢٣﴾
تەفسیرا ساناهی
و ژ نيشانێن ڤێ شيانێیه كو خودێ نڤستـن ل شهڤێ وڕۆژێ بۆ ههوه كره ڕحهتى وتهناهى؛ چونكى ب نڤستنێ مرۆڤ ڕحهت دبت ووهستيان نامينت، ووى ڕۆژ بۆ ههوه كره جهێ بهلاڤبوون وخواستنا ڕزقى، هندى د وێ چهندێ دايه نيشان ل سهر شيانا خودێ بۆ وى مللهتى ههنه يێ گوهدارییا شيرهتان بكهت وهزرا خۆ تێدا بكهت.