سورة الرُّوم · ئایەت ٤٧
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ فَجَاۤءُوهُم بِٱلۡبَیِّنَـٰتِ فَٱنتَقَمۡنَا مِنَ ٱلَّذِینَ أَجۡرَمُوا۟ۖ وَكَانَ حَقًّا عَلَیۡنَا نَصۡرُ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ ﴿٤٧﴾
تەفسیرا ساناهی
و ب ڕاستى مه به‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هنده‌ك پێغه‌مبه‌ر بۆ ملله‌تێن وان هنارتبوون دا ئه‌و وان بترسينن ومزگينییێ بده‌نێ وبه‌رێ وان بده‌نه ته‌وحيدێ ووان ژ شركێ پاشڤه‌ببه‌ن، ڤێجا ئه‌و ب موعجزه ونيشانێن ئاشكه‌را ڤه بۆ وان هاتن، به‌لێ پترییا وان كوفر ب خودايێ خۆ كر، ئينا مه تۆل ژ وان يێن خرابى كرين ڤه‌كر، ومه ئه‌و تێبرن، ومه ئه‌و خودان باوه‌رێن دويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌ران كرى ب سه‌رئێخستـن، وئه‌م وه‌سا د گه‌ل وان دكه‌ين يێن دره‌وێ ب ته دكه‌ن ئه‌گه‌ر ئه‌و ل سه‌ر دروپێكرنا خۆ به‌رده‌وام بمينن، وباوه‌رییێ نه‌ئينن.