سورة الرُّوم · ئایەت ٩
أَوَ لَمۡ یَسِیرُوا۟ فِی ٱلۡأَرۡضِ فَیَنظُرُوا۟ كَیۡفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِینَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَانُوۤا۟ أَشَدَّ مِنۡهُمۡ قُوَّةࣰ وَأَثَارُوا۟ ٱلۡأَرۡضَ وَعَمَرُوهَاۤ أَكۡثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَاۤءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَیِّنَـٰتِۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِیَظۡلِمَهُمۡ وَلَـٰكِن كَانُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡ یَظۡلِمُونَ ﴿٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ئه‌ڤێن دره‌وێ ب خودێ دكه‌ن و ژ ئاخره‌تێ دبێ ئاگه‌هـ، ما ل عه‌ردى نه‌گه‌ڕياينه وهزرا خۆ نه‌كرییه، ونه‌ديتییه كانێ جزايێ وان ملله‌تێن دره‌و ب پێغه‌مبه‌رێن خودێ كرى وه‌كى عادى وثه‌موودی چ بوويه؟ و ب ڕاستى له‌شێن وان ب هێزتر بوون، وئه‌و پتر دشيان خۆشییێ ب ژينێ ببه‌ن؛ چونكى وان عه‌رد كێلابوو وشينكربوو، ووان قه‌سر وسه‌را ئاڤاكربوون ولێ ئاكنجى بووبوون، ووان دنيايا خۆ پتر ژ يا خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) ئاڤاكربوو، ڤێجا وێ ئاڤاكرنا وان ودرێژییا ژییێ وان چو مفا نه‌گه‌هانده وان، وپێغه‌مبه‌رێن وان ب هێجه‌ت ونيشانێن ئاشكه‌را بۆ وان هاتبوون، به‌لێ وان ئه‌و دره‌وين ده‌رێخستـن ئينا خودێ ئه‌و تێبرن، وخودێ ب وێ چه‌ندێ زۆردارى ل وان نه‌كربوو، به‌لكى وان ب شركێ وگونه‌هان زۆردارى ل خۆ كربوو.