سورة لُقمَان · ئایەت ١٢
وَلَقَدۡ ءَاتَیۡنَا لُقۡمَـٰنَ ٱلۡحِكۡمَةَ أَنِ ٱشۡكُرۡ لِلَّهِۚ وَمَن یَشۡكُرۡ فَإِنَّمَا یَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدࣱ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
و ب ڕاستى مه كاربنه‌جهى وتێگه‌هشتـن وعه‌قلدارى دابوو به‌نییه‌كێ چاك ژ به‌نییێن خۆ (كو لوقمانه)، ومه گۆتبوويێ: تو شوكرا قه‌نجییا خودێ ل سه‌ر خۆ بكه، وهه‌چییێ شوكرا خودايێ خۆ بكه‌ت هه‌ما مفايێ وێ بۆ وى دزڤڕت، وهه‌چییێ كوفرێ پێ بكه‌ت هــنـــدى خودێیه ژ شوكرا وى يێ بێ منه‌ته، چو هه‌وجه‌يى ب وى نينه، حه‌مد -د هه‌ر حاله‌كى دا- بۆ وییه.