سورة السَّجدة · ئایەت ٤
ٱللَّهُ ٱلَّذِی خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَیۡنَهُمَا فِی سِتَّةِ أَیَّامࣲ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِیࣲّ وَلَا شَفِیعٍۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ﴿٤﴾
تەفسیرا ساناهی
خــودێ ئـه‌وه يێ عه‌سمان وعه‌رد وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا ژ به‌ر حكمه‌ته‌كا ئه‌و پێ دزانت د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندين، وئه‌وه يێ كو شياى ب پــه‌يڤا (ببه) وان بئافرينت، پاشى وى ئــســتــــوا ل سه‌ر عه‌رشى كر، یه‌عنى: بلندبوو سه‌ر عه‌رشى، ئستوائه‌كا بابه‌تى وى بت، يا چاواتییا وێ نه يا ده‌سنيشانكرى بت، ونه وه‌كى يا چێكرییان بت. هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- ژ وى پێڤه‌تر چو خودان نينن سه‌ركارییا هه‌وه بكه‌ن، وهه‌وه چو مه‌هده‌رچى ژى نينن مه‌هده‌رێ بۆ هه‌وه ل نك خودێ بكه‌ن؛ دا هوين ژ عه‌زابا وى ڕزگار ببن، ئه‌رێ ما ڤێجا هوين هزرا خۆ ناكه‌ن، كو په‌رستنا خودێ ب تنێ بكه‌ن؟