سورة الأحزَاب · ئایەت ٢٤
لِّیَجۡزِیَ ٱللَّهُ ٱلصَّـٰدِقِینَ بِصِدۡقِهِمۡ وَیُعَذِّبَ ٱلۡمُنَـٰفِقِینَ إِن شَاۤءَ أَوۡ یَتُوبَ عَلَیۡهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورࣰا رَّحِیمࣰا ﴿٢٤﴾
تەفسیرا ساناهی
دا خودێ جزايێ ڕاستگۆيان بدهتێ ژ بهر ڕاستگۆيى وصهبركێشانا وان وئهڤه خودان باوهرن، ودا ئهو دوڕوییان عهزاب بدهت -ئهگهر وى ڤيا وان عهزاب بدهت- كو بهرێ وان نهدهته تۆبا دورست بهرى مرنێ، حهتا ئهو ل سهر كوفرێ بـمرن، وهێژاى ئاگرى ببـن، يان ژى دا ئهو بهرێ وان بدهته تۆبهكرنێ وتۆبا وان قهبويل بكهت، هندى خودێیه گونههـ ژێبرێ وان بوويه يێن زۆردارى ل خۆ كرى ئهگهر وان تۆبه كر، ويێ دلۆڤانكار بوويه ب وان؛ چونكى بهرێ وان دا تۆبێ.