سورة الأحزَاب · ئایەت ٣٢
یَـٰنِسَاۤءَ ٱلنَّبِیِّ لَسۡتُنَّ كَأَحَدࣲ مِّنَ ٱلنِّسَاۤءِۛ إِنِ ٱتَّقَیۡتُنَّۛ فَلَا تَخۡضَعۡنَ بِٱلۡقَوۡلِ فَیَطۡمَعَ ٱلَّذِی فِی قَلۡبِهِۦ مَرَضࣱ وَقُلۡنَ قَوۡلࣰا مَّعۡرُوفࣰا ﴿٣٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ئهى ژنكێن پێغهمبهرى هوين د قهدر وقيمهتى دا نه وهكى ژنكێن دينه، ئهگهر هوين ژ خودێ دترسن وتهقوایا وى دكهن، هوين ب گۆتنهكا وهسا نهرم ونازك د گهل بيانییان نهئاخڤن كو دلێن وان كهسان یێن تشتهكێ نهباش تێدا ههبت ببهنه خرابییێ، وئهڤه تۆرهيهكێ واجبه ل سهر ههر ژنهكا باوهرى ب خودێ وڕۆژا قيامهتێ ههبت، وهوين گۆتنهكا دوير ژ گومانێ وخرابییێ بێژن.