سورة الأحزَاب · ئایەت ٤
مَّا جَعَلَ ٱللَّهُ لِرَجُلࣲ مِّن قَلۡبَیۡنِ فِی جَوۡفِهِۦۚ وَمَا جَعَلَ أَزۡوَ ٰجَكُمُ ٱلَّـٰۤءِی تُظَـٰهِرُونَ مِنۡهُنَّ أُمَّهَـٰتِكُمۡۚ وَمَا جَعَلَ أَدۡعِیَاۤءَكُمۡ أَبۡنَاۤءَكُمۡۚ ذَ ٰلِكُمۡ قَوۡلُكُم بِأَفۡوَ ٰهِكُمۡۖ وَٱللَّهُ یَقُولُ ٱلۡحَقَّ وَهُوَ یَهۡدِی ٱلسَّبِیلَ ﴿٤﴾
تەفسیرا ساناهی
خودێ دو دل نهكرينه د سنگێ چو مرۆڤان دا، وئهو ژنێن ههوه يێن هوين ل خۆ حهرام دكهن ودبێژنێ: تو بۆ من وهكى دهیكا منى -وئهڤه د جاهليهتێ دا ڕهنگهكێ بهردانێ بوو- ئهو وهكى دهیكێن ههوه نينن، وخودێ د شريعهتى دا ئهو زارۆيێن هوين دكهنه عهيال بۆ خۆ نهكرينه عهيال بۆ ههوه، ڤان ههردو مهسهلان چو ڕاستى بۆ نينه، نه ژن ب ڤێ گۆتنێ وهكى دهیكێ ل سهر مرۆڤى حهرام دبت، ونه زارۆك ب ڤى ڕهنگى وهكى عهيالێ مرۆڤى لێ دئێن، ئهڤه گۆتنا دهڤییه وچو ڕاستى بۆ نينه، وچو پێ نائێتهدان، وخودێ ڕاستییێ دبێژت وڕێكا خۆ نيشا خهلكى ددهت، وبهرێ وان ددهته سهرڕاستییێ.