سورة الأحزَاب · ئایەت ٦
ٱلنَّبِیُّ أَوۡلَىٰ بِٱلۡمُؤۡمِنِینَ مِنۡ أَنفُسِهِمۡۖ وَأَزۡوَ ٰجُهُۥۤ أُمَّهَـٰتُهُمۡۗ وَأُو۟لُوا۟ ٱلۡأَرۡحَامِ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلَىٰ بِبَعۡضࣲ فِی كِتَـٰبِ ٱللَّهِ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ وَٱلۡمُهَـٰجِرِینَ إِلَّاۤ أَن تَفۡعَلُوۤا۟ إِلَىٰۤ أَوۡلِیَاۤئِكُم مَّعۡرُوفࣰاۚ كَانَ ذَ ٰلِكَ فِی ٱلۡكِتَـٰبِ مَسۡطُورࣰا ﴿٦﴾
تەفسیرا ساناهی
موحهممهد پێغهمبهر -سلاڤ لێ بن- ب خــودان باوهران حــهقتره، وئـــهو بۆ وان د مهسهلێن دين ودنيايێ دا ژ وان خۆ ب خۆ نێزيكتره بۆ وان، وحهرامبوونا ژنكێن پێغهمبهرى -سلاڤ لێ بن- بۆ وان وهكى حهرامبوونا دهیكێن وانه، وچێ نابت پشتى پێغهمبهرى -سلاڤ لێ بن- ژنكێن وى بێنه مارهكرن. و د شريعهتێ خودێ دا بۆ ميراتگرییا د ناڤبهرا موسلمانان دا مرۆڤاينى ژ باوهرییێ ومشهختبوونێ حهقتره (و ل دهسپێكا ئيسلامێ موسلمانان ب ڕێكا باوهرییێ ومشهختبوونێ ميراتگرییا ئێك ودو دكر، پاشى ب ئايهتا ميراتى ئهڤ حوكمه هاته نهسخهكرن) ئهو تێ نـهبت كـو هـويـن -گهلی موسلمانان- ب ڕێكا وهصيهتێ قهنجییهكێ د گهل مرۆڤێن خۆ يێن نهميراتگر بكهن، ئهڤ حوكمێ ژێگۆتى د لهوحێ پاراستى دا يێ داناى ونڤيسى بــوويــه، ڤێجا فـــهره ل ســـهر هـــهوه هوين كارى پێ بكهن. وئهڤ ئايهته هندێ دگههينت كو واجبه ل سهر موسلمانى پتر حهز ژ پێغهمبهرى بكهت ژ خۆ ب خۆ ژى، وب دورستى گوهدارییا وى بكهت، وڕێزێ ل دهیكێن موسلمانان بگرت، وئهو هندێ دگههينت كو ههچییێ گۆتنهكا كرێت د دهر حهقا وان دا بێژت دێ زيانێ گههینته خۆ.