سورة الأحزَاب · ئایەت ٧٢
إِنَّا عَرَضۡنَا ٱلۡأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلۡجِبَالِ فَأَبَیۡنَ أَن یَحۡمِلۡنَهَا وَأَشۡفَقۡنَ مِنۡهَا وَحَمَلَهَا ٱلۡإِنسَـٰنُۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومࣰا جَهُولࣰا ﴿٧٢﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى ئه‌ميـن مه ئيمانه‌ت -يێ كو خودێ ئێخستییه د ستويێ مرۆڤێن موكه‌لله‌ف دا ژ ئه‌مر ونه‌هییان- بۆ عه‌سـمانان وعه‌ردى وچيايان پێشكێش كر، به‌لێ ئه‌و ل به‌ر نه‌هاتن كو وى هلگرن، وئه‌و ترسیان ب دورستى ژ ده‌ر حه‌قى ده‌رنه‌كه‌ڤن، ومرۆڤى ئه‌و هلگرت، ووى د سه‌ر لاوازییا خۆ ڕا پێگيرى پێ كر، هندى ئه‌وه ئه‌و بۆ خۆ گه‌له‌كێ زۆردار ونه‌زان بوویه.