سورة سَبإ · ئایەت ١٢
وَلِسُلَیۡمَـٰنَ ٱلرِّیحَ غُدُوُّهَا شَهۡرࣱ وَرَوَاحُهَا شَهۡرࣱۖ وَأَسَلۡنَا لَهُۥ عَیۡنَ ٱلۡقِطۡرِۖ وَمِنَ ٱلۡجِنِّ مَن یَعۡمَلُ بَیۡنَ یَدَیۡهِ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَمَن یَزِغۡ مِنۡهُمۡ عَنۡ أَمۡرِنَا نُذِقۡهُ مِنۡ عَذَابِ ٱلسَّعِیرِ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه با بنده‌ستى سوله‌يمانى كر، ئه‌و با ژ سپێدێ حه‌تا نيڤرۆ قويناغا هه‌يڤه‌كێ دچوو، و ژ نيڤرۆ حه‌تا ئێڤارى قويناغا هه‌يڤه‌كێ دچوو ژ ڕێڤه‌چوونا عه‌ده‌تى، ومه سفر وه‌كى ئاڤێ بۆ وى ڕۆن كربوو، تشتێ وى ڤيابا وى ژێ چێ دكر، ومه ئه‌جنه ژى بنده‌ستى وى كربوون، ئه‌و ب ئانه‌هییا خودێ ل به‌ر ده‌ستێ وى بـــوون، كارێ وى ڤيابا وان بۆ دكر، وهه‌چییێ ژ وان خـــۆ ژ وێ فه‌رمانێ لا بده‌ت يا مه لێ كرى كو گوهدارییا سوله‌يـمانییه، ئه‌م ژ عه‌زابا ئاگرێ هه‌لكرى دێ ب وى ده‌ينه تامكرن.