سورة سَبإ · ئایەت ١٩
فَقَالُوا۟ رَبَّنَا بَـٰعِدۡ بَیۡنَ أَسۡفَارِنَا وَظَلَمُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡ فَجَعَلۡنَـٰهُمۡ أَحَادِیثَ وَمَزَّقۡنَـٰهُمۡ كُلَّ مُمَزَّقٍۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَـٰتࣲ لِّكُلِّ صَبَّارࣲ شَكُورࣲ ﴿١٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ژ به‌ر سه‌رداچوونا وان، ئه‌و ژ رحه‌تییێ وته‌ناهییێ تێر بوون ووان گۆت: خودايێ مه تو باژێرێن مه ژێك دوير بكه؛ دا سه‌فه‌را مه د ناڤبه‌را وان دا دوير ببت، وئه‌م چو گوندێن ئاڤا د ڕێكا خۆ دا نه‌بينين، ووان ب كوفرا خۆ زۆردارى ل خۆ كر ڤێجا مه ئه‌و تێبرن، ومه ئه‌و كرنه عيبره‌ت وسوحبه‌ت بۆ وان يێن ب دويڤ وان دا هاتين، ومه ئه‌و باش پارچه پارچه كرن ووه‌لاتێ وان خراب كر، هندى د وێ دايه يا ب سه‌ر (سه‌به‌ئێ) دا هاتى عيبره‌ته‌ك هه‌يه بۆ هه‌ر ئێكێ گه‌له‌ك صه‌برێ بكێشت، وگه‌له‌ك شوكرێ بكه‌ت.