سورة سَبإ · ئایەت ٢١

وَمَا كَانَ لَهُۥ عَلَیۡهِم مِّن سُلۡطَـٰنٍ إِلَّا لِنَعۡلَمَ مَن یُؤۡمِنُ بِٱلۡءَاخِرَةِ مِمَّنۡ هُوَ مِنۡهَا فِی شَكࣲّۗ وَرَبُّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءٍ حَفِیظࣱ ﴿٢١﴾

تەفسیرا ساناهی

وئبليسى چو ده‌سهه‌لات ل سه‌ر وان نه‌بوو ووى ب زۆرى ئه‌و كافر نه‌كربوون، به‌لكى حكمه‌تا خودێ د هندێ دا بوو ئه‌و وێ ل بــــه‌ر وان شـــريـــن كه‌ت؛ دا ئـــه‌م بزانيـن كانێ كى دێ باوه‌رییێ ب قيامه‌تێ وخه‌لات وجه‌لاتێ ئينت، وكى دێ يێ ژێ ب گومان بت. وخودايێ ته‌ ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ پارێزڤانه.