سورة سَبإ · ئایەت ٤٦
۞ قُلۡ إِنَّمَاۤ أَعِظُكُم بِوَ ٰحِدَةٍۖ أَن تَقُومُوا۟ لِلَّهِ مَثۡنَىٰ وَفُرَ ٰدَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا۟ۚ مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا نَذِیرࣱ لَّكُم بَیۡنَ یَدَیۡ عَذَابࣲ شَدِیدࣲ ﴿٤٦﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان دره‌وپێكه‌رێن ڕكدار: هه‌ما ب تشته‌كى ب تنێ ئه‌ز شيره‌تێ ل هـــه‌وه دكـــه‌م كـــو هــويــــن د فه‌رمانا خودێ دا دو دووه وئێك ئێكه ڕابن، پاشى هوين هزرێن خۆ د حالێ هه‌ڤالێ خۆ پێغه‌مبه‌رێ خودێ دا -سلاڤ لێ بن- و د وى تشتى دا يێ بۆ وى هاتییه پالدان بكه‌ن، چو ديناتى ل نك وى نينه، وهه‌ما ب تنێ ئه‌و هه‌وه هشيار دكه‌ت، و ژ عه‌زابا جه‌هنه‌مێ دترسينت به‌رى هوين تام بكه‌نه گه‌رما وێ.