سورة فَاطِر · ئایەت ١٨
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۚ وَإِن تَدۡعُ مُثۡقَلَةٌ إِلَىٰ حِمۡلِهَا لَا یُحۡمَلۡ مِنۡهُ شَیۡءࣱ وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰۤۗ إِنَّمَا تُنذِرُ ٱلَّذِینَ یَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَیۡبِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَۚ وَمَن تَزَكَّىٰ فَإِنَّمَا یَتَزَكَّىٰ لِنَفۡسِهِۦۚ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلۡمَصِیرُ ﴿١٨﴾
تەفسیرا ساناهی
ونه‌فسه‌كا گونه‌هكار گونه‌ها نه‌فسه‌كا دى هل ناگرت، وئه‌گه‌ر نه‌فسه‌كا بارێ وێ ب گونه‌هان گران پسيارا ئێكى بكه‌ت دا هنده‌ك گونه‌هێن وێ هارى هلگرت، ئه‌و كه‌سێ نابينت تشته‌كى ژێ هارى هلگرت، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌وێ ئه‌و داخوازێ ژێ دكه‌ت مرۆڤه‌كێ وێ يێ نێزيك ژى بت، وه‌كى بابێ يان براى. هه‌ما تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وان دترسينى يێن ژ عه‌زابا خودايێ خۆ دترسن بێى كو ئه‌و وێ ببينن، و ب دورستى ب كرنا نڤێژێ ڕادبن. وهه‌چییێ نه‌فسا خۆ ژ شركێ وگونه‌هان پاڤژ بكه‌ت هه‌ما ئه‌و وێ بۆ خۆ پاقژ دكه‌ت. ودويماهییا هه‌مى چێكرییان بۆ نك خودێیه، وهه‌ر ئێك كانێ هێژاى چ جزايه ئه‌و دێ وى ده‌تێ.