سورة فَاطِر · ئایەت ٢٧
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ مَاۤءࣰ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦ ثَمَرَ ٰتࣲ مُّخۡتَلِفًا أَلۡوَ ٰنُهَاۚ وَمِنَ ٱلۡجِبَالِ جُدَدُۢ بِیضࣱ وَحُمۡرࣱ مُّخۡتَلِفٌ أَلۡوَ ٰنُهَا وَغَرَابِیبُ سُودࣱ ﴿٢٧﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ما ته نه‌ديتییه كو خودێ ئاڤه‌ك ژ عه‌سمانى ئينايه خوارێ، ڤێجا مه هنده‌ك داروبار ل عه‌ردى پێ ئاڤدان، ومــه ژ وان داروباران به‌رێن ڕه‌نگيـن دان، هنده‌ك ژ وى به‌رى يێ سۆره وهنده‌ك يێ ڕه‌شه وهنده‌ك يێ زه‌ره وگه‌له‌ك ڕه‌نگێن دى؟ و ژ چيايان مه ڕێكێن سپى وسۆر ويێن ڕه‌نگێ وان يێ جودا جودا دورستكرن، ومه ژ چيايان هنده‌ك چيايێن گه‌له‌ك ڕه‌ش چێكرن.