سورة فَاطِر · ئایەت ٣٢

ثُمَّ أَوۡرَثۡنَا ٱلۡكِتَـٰبَ ٱلَّذِینَ ٱصۡطَفَیۡنَا مِنۡ عِبَادِنَاۖ فَمِنۡهُمۡ ظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ وَمِنۡهُم مُّقۡتَصِدࣱ وَمِنۡهُمۡ سَابِقُۢ بِٱلۡخَیۡرَ ٰتِ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ ذَ ٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡكَبِیرُ ﴿٣٢﴾

تەفسیرا ساناهی

پاشى -پشتى تێبرنا ملله‌تان- مه‌ قورئان دا وان يێن مــه‌ هلبژارتين ژ ئوممه‌تا موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن: ڤێجا ژ وان هه‌يه‌ يێ ب كرنا گونه‌هان زۆردارییێ ل خۆ دكه‌ت، و ژ وان هه‌يه‌ یێ واجبێ خۆ ب جهـ دئينت وخۆ ژ حه‌رامى دده‌ته‌ پاش، و ژ وان هه‌يه‌ يێ ب ئانه‌هییا خودێ له‌زێ د خێران دا دكه‌ت، يێن فه‌ر وسوننه‌ت، ئه‌ڤ دانا كيتابێ وهلبژارتنا ڤێ ئوممه‌تێ ئه‌وه‌ قه‌نجییا مه‌زن.