سورة فَاطِر · ئایەت ٤٢
وَأَقۡسَمُوا۟ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَیۡمَـٰنِهِمۡ لَئِن جَاۤءَهُمۡ نَذِیرࣱ لَّیَكُونُنَّ أَهۡدَىٰ مِنۡ إِحۡدَى ٱلۡأُمَمِۖ فَلَمَّا جَاۤءَهُمۡ نَذِیرࣱ مَّا زَادَهُمۡ إِلَّا نُفُورًا ﴿٤٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وكافرێن قوره‌يشییان موكم ب خودێ سويند خوار: كو ئه‌گه‌ر پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ نك خودێ بۆ وان بێت وان ژ عه‌زابا خودێ بترسينت، ئه‌و ژ جوهى وفه‌لان پتر دێ دويكه‌فتنا حه‌قییێ كه‌ن، وده‌مێ موحه‌ممه‌د -سلاڤ لێ بن- بۆ وان هاتى ڤێ چه‌ندێ ئه‌و پتر ژ حه‌قییێ دويرخستن وئه‌و ژێ ڕه‌ڤين.