سورة يسٓ · ئایەت ١٢

إِنَّا نَحۡنُ نُحۡیِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُوا۟ وَءَاثَـٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَیۡءٍ أَحۡصَیۡنَـٰهُ فِیۤ إِمَامࣲ مُّبِینࣲ ﴿١٢﴾

تەفسیرا ساناهی

هندى ئه‌مين ئه‌م هه‌مى مرییان ل ڕۆژا قيامه‌تێ زێندى دكه‌ينه‌ڤه‌، وئه‌م وى كارى دنڤيسيـن يێ ئه‌و دكه‌ن چ باشى بت چ خرابى، وئه‌م شوينوارێن وان ژى دنڤيسيـن يێن ئه‌و د ژينا خۆ دا وپشتى مرنا خۆ ژى بووينه‌ ئه‌گه‌را په‌يدابوونا وان، وه‌كى عه‌يالێ چاك، وزانينا ب مفا، وخێرا به‌رده‌وام، وخرابییێن وان ژى يێن وه‌كى شركێ وگونه‌هان ئه‌م دنڤيسيـن، وهه‌ر تشته‌ك مه‌ د كيتابه‌كا ئاشكه‌را دا هژمارتییه‌، كو ماكا كيتابانه‌ وله‌وحێ پاراستییه‌، وزڤڕينا وان بۆ نك وییه‌. ڤێجا بلا خودان عه‌قل حسێبێ د گه‌ل خۆ بكه‌ت؛ دا د ژينا خۆ دا وپشتى مرنا خۆ ژى بۆ كرنا خێرێ ببته‌ جهێ چاڤلێكرنێ.