سورة صٓ · ئایەت ٢٦
یَـٰدَاوُۥدُ إِنَّا جَعَلۡنَـٰكَ خَلِیفَةࣰ فِی ٱلۡأَرۡضِ فَٱحۡكُم بَیۡنَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ ٱلۡهَوَىٰ فَیُضِلَّكَ عَن سَبِیلِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱلَّذِینَ یَضِلُّونَ عَن سَبِیلِ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابࣱ شَدِیدُۢ بِمَا نَسُوا۟ یَوۡمَ ٱلۡحِسَابِ ﴿٢٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ئــــه‌ێ داوود هندى ئه‌ميـن مـــه تـــو د عه‌ردى دا يێ كرییه جێگر ومه‌لكاتى يا دايـــه تـــه، ڤێجا تو ب دادییێ حوكمى د ناڤبه‌را مرۆڤان دا بكه، وتو د حوكمان دا دويكه‌فتنا دلچوونان نه‌كه، ئه‌گه‌ر ئه‌و چه‌نده دێ به‌رێ ته ژ دينێ خودێ وشريعه‌تێ وى وه‌رگــێــڕت، هندى ئــه‌ون يێن ژ ڕێكا خودێ به‌رزه دبن عه‌زابه‌كا ب ئێش د ئاگرى دا بۆ وان هه‌يه؛ ژ به‌ر بێ ئاگه‌هییا وان ژ ڕۆژا حسێب وجزادانێ. و د ڤێ چه‌ندێ دا شيره‌ت بۆ كاربده‌ستان هه‌يه كو ئه‌و ب وێ حه‌قییا ژ نك خودێ هاتى حوكمى بكه‌ن، وبه‌رێ خۆ ژێ وه‌رنه‌گێڕن، وڕێكێ ل خۆ به‌رزه نه‌كه‌ن.