سورة صٓ · ئایەت ٦٧

قُلۡ هُوَ نَبَؤٌا۟ عَظِیمٌ ﴿٦٧﴾

تەفسیرا ساناهی

وسه‌ر وگرگرێن ملله‌تى ده‌ست پێ كر وبه‌رێ ملله‌تێ خۆ دا مانا به‌رده‌وام ل سه‌ر شركێ وصه‌برا ل سه‌ر گه‌له‌ك خوداوه‌ندان؛ چونكى هندى ئه‌وه‌‌ يا ئه‌ڤ پێغه‌مبه‌ره‌ پێ هاتى تشته‌كێ دورستكرییه‌ ومه‌خسه‌د پێ وه‌رگرتنا مه‌زنیێیه‌، ئه‌ڤا ئه‌و دبێژت نه‌ مه‌ ژ دينێ بابێن خۆ يێن قوره‌يشى گوهـ لێ بوويه‌، ونه‌ مه‌ ژ دينێ فه‌لان گوهـ لێ بوويه‌، هه‌ما ئه‌ڤه‌ دره‌و وبێ به‌ختییه‌كه‌.