سورة الزُّمَر · ئایەت ٤٤
قُل لِّلَّهِ ٱلشَّفَـٰعَةُ جَمِیعࣰاۖ لَّهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ ثُمَّ إِلَیۡهِ تُرۡجَعُونَ ﴿٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: مه‌هده‌ر هه‌مى بۆ خودێیه، ملكێ عه‌سمانان وعه‌درى وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا يێ وییه، ڤــێــجــا كـاروبار هه‌مى ب ده‌ستێ وينه، وبێ ده‌ستويرییا وى كه‌سه‌ك ل نك وى مه‌هده‌رێ ناكه‌ت، ئه‌وه يێ عه‌سمان وعـــه‌رد د ده‌ستێ وى دا وئه‌و وان ب ڕێڤه‌دبه‌ت، پاشى هوين پشتى مرنا خۆ بۆ حسێب وجزادانێ دێ بۆ وى ئێنه زڤڕاندن.