سورة الزُّمَر · ئایەت ٥
خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۖ یُكَوِّرُ ٱلَّیۡلَ عَلَى ٱلنَّهَارِ وَیُكَوِّرُ ٱلنَّهَارَ عَلَى ٱلَّیۡلِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلࣱّ یَجۡرِی لِأَجَلࣲ مُّسَمًّىۗ أَلَا هُوَ ٱلۡعَزِیزُ ٱلۡغَفَّـٰرُ ﴿٥﴾
تەفسیرا ساناهی
خودێ عه‌سمان وعه‌در وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا ب حه‌قییێ ئافراندينه، شه‌ڤێ دئينت وڕۆژێ دبه‌ت، وڕۆژێ دئينت وشــه‌ڤــێ دبــه‌ت، ووى ڕۆژ وهــه‌يـــڤ وه‌سا بـــنــده‌ست كرينه كو مفايێ به‌نییان تێدا بت، هه‌ر ئێك ژ وان حه‌تا ڕۆژا قيامه‌تێ د فه‌له‌كا خۆ دا ب ڕێڤه‌دچت. هندى ئه‌و خودايه يێ ئه‌ڤ هه‌مى كاره كرين، وئه‌ڤ قه‌نجییه هه‌مى د گه‌ل چێكرییێن خۆ كرين ئه‌وه يێ زال ل سه‌ر به‌نییێن خۆ، يێ گه‌له‌ك گونه‌هـ ژێبر بۆ به‌نییێن خۆ يێن تۆبه‌كه‌ر.