سورة النِّسَاء · ئایەت ١٠٠
۞ وَمَن یُهَاجِرۡ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ یَجِدۡ فِی ٱلۡأَرۡضِ مُرَ ٰغَمࣰا كَثِیرࣰا وَسَعَةࣰۚ وَمَن یَخۡرُجۡ مِنۢ بَیۡتِهِۦ مُهَاجِرًا إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ثُمَّ یُدۡرِكۡهُ ٱلۡمَوۡتُ فَقَدۡ وَقَعَ أَجۡرُهُۥ عَلَى ٱللَّهِۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورࣰا رَّحِیمࣰا ﴿١٠٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وهه‌چییێ ژ جهێ شركێ ده‌ركه‌فته جهێ ئيسلامێ دا دينێ خۆ بپارێزت، داخوازا وى قه‌نجییا خودايێ وى بت، ومه‌خسه‌دا وى سه‌رێخستنا دينێ وى بت، ئه‌و جهه‌كى د عه‌ردى دا بۆ خۆ دێ بينت كو خۆ ڤه‌گوهێزتێ وئه‌و ل وێرێ وى تشتى دێ بينت يێ ببته ئه‌گه‌را ب هێزبوونا وى وڕه‌زيل بوونا دوژمنێن وى، د گه‌ل فره‌هییا د ڕزقى وژيارێ دا، وهه‌چییێ ژ مالا خۆ ده‌ركه‌ڤت ومه‌خسه‌دا وى سه‌رێخستنا دينێ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى بت، وبلندكرنا په‌يڤا خودێ بت، پاشى به‌رى ئه‌و بگه‌هته مه‌خسه‌دا خۆ ئه‌و بمرت، ئه‌وى خێرا كريارا وى كه‌فته سه‌ر خودێ. وخودێ ب به‌نییێن خۆ بـاش گونـه‌هـ ژێبرێ دلۆڤانكار بوويه.