سورة النِّسَاء · ئایەت ١٠٥
إِنَّاۤ أَنزَلۡنَاۤ إِلَیۡكَ ٱلۡكِتَـٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِتَحۡكُمَ بَیۡنَ ٱلنَّاسِ بِمَاۤ أَرَىٰكَ ٱللَّهُۚ وَلَا تَكُن لِّلۡخَاۤئِنِینَ خَصِیمࣰا ﴿١٠٥﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى ئه‌مين مه قورئان ب ڕاستییێ بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هنارتییه؛ دا تو ب وێ يا خودێ بۆ ته ب وه‌حى ئينايه خوارێ ونيشا ته داى فه‌رماندارییێ د ناڤبه‌را مرۆڤان دا بكه‌ى، ڤێجا تو بۆ وان يێن -ب ڤه‌شارتنا حه‌قییێ- خيانه‌ت ل خۆ كرى د وێ گۆتنێ دا يا ئه‌و پێ هه‌ڤڕكییا ته دكه‌ن نه‌به پشته‌ڤان.