سورة النِّسَاء · ئایەت ١١٣
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَیۡكَ وَرَحۡمَتُهُۥ لَهَمَّت طَّاۤئِفَةࣱ مِّنۡهُمۡ أَن یُضِلُّوكَ وَمَا یُضِلُّونَ إِلَّاۤ أَنفُسَهُمۡۖ وَمَا یَضُرُّونَكَ مِن شَیۡءࣲۚ وَأَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَیۡكَ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمۡ تَكُن تَعۡلَمُۚ وَكَانَ فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَیۡكَ عَظِیمࣰا ﴿١١٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌گه‌ر نه ژ به‌ر هندێ با كو خودێ منه‌ت ل ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- كرییه، و ب قه‌نجییا پێغه‌مبه‌رينییێ دلۆڤانى ب ته برییه، و ب وێ وه‌حییا بۆ ته هنارتى تو پاراستى، كۆمه‌ك ژ وان يێن خيانه‌ت ل خۆ كرى دا ته ژ ڕێكا حه‌قییێ ته‌حسينن، وئه‌و ب وێ چه‌ندێ ژ خۆ پێڤه‌تر كه‌سێ ناته‌حسينن، و ژ به‌ر پاراستنا خودێ بۆ ته ئه‌و نه‌شێن ب تشته‌كى زيانێ بگه‌هيننه ته، وخودێ قورئان وئه‌و سوننه‌تا وێ ئاشكه‌را بكه‌ت بۆ ته هنارت، وبه‌رێ ته دا زانينا وى تشتێ ته به‌رێ نه‌دزانى، وئه‌و قه‌نجییا خودێ ب تايبه‌تى دايه ته تشته‌كێ مه‌زن بوويه.