سورة النِّسَاء · ئایەت ١٢٨
وَإِنِ ٱمۡرَأَةٌ خَافَتۡ مِنۢ بَعۡلِهَا نُشُوزًا أَوۡ إِعۡرَاضࣰا فَلَا جُنَاحَ عَلَیۡهِمَاۤ أَن یُصۡلِحَا بَیۡنَهُمَا صُلۡحࣰاۚ وَٱلصُّلۡحُ خَیۡرࣱۗ وَأُحۡضِرَتِ ٱلۡأَنفُسُ ٱلشُّحَّۚ وَإِن تُحۡسِنُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِیرࣰا ﴿١٢٨﴾
تەفسیرا ساناهی
وئهگهر ژنهكێ زانى كو مێرێ وێ خۆ ژ وێ بلندتر دبينت، يان پشتا خۆ ددهتێ، چو گونههـ ل سهر وان ههر دووان نينه كو ئهو ل سهر وى تشتى پێك بێن يێ دلێ وان پێ خۆش ژ لێكڤهكرنێ ونهفهقێ.. وپێكهاتن چێتره. ونهفس ل سهر قهلسییێ يێن هاتينه چێكرن. وئهگهر هوين ب قهنجى سهرهدهرییێ د گهل ژنێن خۆ بكهن، و د دهرحهقا وان دا ژ خودێ بترسن، هندى خودێیه ب وى تشتێ هوين دكهن ژ وێ چهندێ يێ زانا بوويه چو ژێ ل بهر وى بهرزه نابت، وئهو ههوه سهرا وى كارى دێ جزا دهت.