سورة النِّسَاء · ئایەت ١٣١
وَلِلَّهِ مَا فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَمَا فِی ٱلۡأَرۡضِۗ وَلَقَدۡ وَصَّیۡنَا ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَإِیَّاكُمۡ أَنِ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَۚ وَإِن تَكۡفُرُوا۟ فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَمَا فِی ٱلۡأَرۡضِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَنِیًّا حَمِیدࣰا ﴿١٣١﴾
تەفسیرا ساناهی
وملكێ هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌رد وعه‌سمانان ويێ د ناڤبه‌رێ دا يێ خودێیه. و ب ڕاستى مه شيره‌ت ب ته‌قوايێ ل وان كربوو يێن به‌رى هه‌وه كيتاب بۆ هاتى ژ جـــوهـــى وفــــه‌لان، و ل هـــه‌وه ژى -ئه‌ى ئوممه‌تا موحه‌ممه‌دى- كو ته‌قوایا خودێ بكه‌ن، و د فه‌رمانا وى دا بن، ومه بۆ هه‌وه ئاشكه‌را كرییه كو ئه‌گه‌ر هوين كافرییێ ب ئێكينییا خودێ وشريعه‌تێ وى بكه‌ن هندى خودێیه چو منه‌ت ب هه‌وه نينه؛ چونكى هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌رد وعه‌سمانان يێ وییه. وخودێ ژ به‌نییێن خۆ يێ بێ منه‌ت وزه‌نگين بوويه، و د سالۆخه‌ت وكريارێن خۆ دا يێ هێژاى مه‌دحان بوويه.