سورة النِّسَاء · ئایەت ١٤٩

إِن تُبۡدُوا۟ خَیۡرًا أَوۡ تُخۡفُوهُ أَوۡ تَعۡفُوا۟ عَن سُوۤءࣲ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوࣰّا قَدِیرًا ﴿١٤٩﴾

تەفسیرا ساناهی

خودێ ڕێ بۆ لێبۆرينێ خۆش كر وبه‌رێ مه‌ دايێ كو خودان باوه‌ر: يان دێ خێرێ ئاشكه‌را كه‌ت، يان دێ ڤه‌شێرت، هه‌ر وه‌سا د گه‌ل گه‌هاندنا نه‌خۆشییێ، يان ئه‌و دێ وێ ئاشكه‌را كه‌ت ده‌مێ تۆلا خۆ ژ وى دستينت يێ نه‌خۆشى گه‌هاندییێ، يان دێ لێ بۆرت، ولێبۆرين باشتره‌؛ چونكى هندى خودێیه‌ ژ سالۆخه‌تێن وییه‌ ئه‌و ل به‌نییێن خۆ ناگرت هه‌ر چه‌نده‌ ئه‌و دشێته‌ وان ژى.