سورة النِّسَاء · ئایەت ١٦٢
لَّـٰكِنِ ٱلرَّ ٰسِخُونَ فِی ٱلۡعِلۡمِ مِنۡهُمۡ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ یُؤۡمِنُونَ بِمَاۤ أُنزِلَ إِلَیۡكَ وَمَاۤ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَۚ وَٱلۡمُقِیمِینَ ٱلصَّلَوٰةَۚ وَٱلۡمُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡیَوۡمِ ٱلۡءَاخِرِ أُو۟لَـٰۤئِكَ سَنُؤۡتِیهِمۡ أَجۡرًا عَظِیمًا ﴿١٦٢﴾
تەفسیرا ساناهی
به‌لێ ئه‌وێن موكم د زانينا ئه‌حكامێن خودێ دا ژ جوهییان، ويێن خودان باوه‌ر ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى، باوه‌رییێ ب وێ دئينن ئه‌وا خودێ بۆ ته ئينايه خوارێ -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- كو قورئانه، وباوه‌رییێ ب وێ ژى دئينن ئه‌وا به‌رى ته بۆ پێغه‌مبه‌ران هاتییه خوارێ وه‌كى ته‌وراتێ وئنجيلێ، ونڤێژێ ل ده‌مێ وێ دكه‌ن، وزه‌كاتا مالێ خۆ دده‌ن، وباوه‌رییێ ب خودێ وڕۆژا دويماهییێ دئينن، ئه‌وان خودێ خێره‌كا مه‌زن دێ ده‌تێ، كو به‌حه‌شته.