سورة النِّسَاء · ئایەت ١٧١
یَـٰۤأَهۡلَ ٱلۡكِتَـٰبِ لَا تَغۡلُوا۟ فِی دِینِكُمۡ وَلَا تَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّۚ إِنَّمَا ٱلۡمَسِیحُ عِیسَى ٱبۡنُ مَرۡیَمَ رَسُولُ ٱللَّهِ وَكَلِمَتُهُۥۤ أَلۡقَىٰهَاۤ إِلَىٰ مَرۡیَمَ وَرُوحࣱ مِّنۡهُۖ فَءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦۖ وَلَا تَقُولُوا۟ ثَلَـٰثَةٌۚ ٱنتَهُوا۟ خَیۡرࣰا لَّكُمۡۚ إِنَّمَا ٱللَّهُ إِلَـٰهࣱ وَ ٰحِدࣱۖ سُبۡحَـٰنَهُۥۤ أَن یَكُونَ لَهُۥ وَلَدࣱۘ لَّهُۥ مَا فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَمَا فِی ٱلۡأَرۡضِۗ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِیلࣰا ﴿١٧١﴾
تەفسیرا ساناهی
گه‌لى خودانێن ئنجيلێ، هوین زێده‌گاڤییێ ل سه‌ر دينێ حه‌ق نه‌كه‌ن، و ژ حه‌قییێ پێڤه‌تر هوين چو گۆتنان د ده‌رحه‌قا خودێ دا نه‌بێژن، وهوين چو ژن وكوڕان بۆ وى نه‌دانن، هندى عيسايێ مه‌سيحه كوڕێ مه‌ريه‌مێ پێغه‌مبه‌رێ خودێیه، خودێ ئه‌و ب حه‌قییێ هنارتییه، ووى ئه‌و ب وێ په‌يڤێ ئافراندییه يا وى جبريل بۆ مه‌ريه‌مێ پێ هنارتى، وئه‌و په‌يڤ ئه‌ڤه‌يه: ببه (كن) ئينا ئه‌و بوو، وئه‌و پفكرنه‌كا ژ خودێ بوو، جبريلى ب فه‌رمانا خودێ پفكرى، ڤێجا هوين باوه‌رییێ بينن كو خودێ ئێكه وبۆ وى ته‌سليم ببن، وباوه‌رییێ ب وێ بينن يا پێغه‌مبه‌رێن وى پێ ژ نك وى هاتين، وهوين عيساى وده‌یكا وى د گه‌ل خودێ نه‌كه‌نه هه‌ڤپشك. هوين ڤێ گۆتنێ به‌س كه‌ن ئه‌و بۆ هه‌وه چێتره ژ وێ يا هوين ل سه‌ر، هندى خودێیه خودایه‌كێ ب تنێیه يێ پاك وبلند بت. هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى ملكێ وییه، ڤـێـجـا چــاوا ژنه‌ك يان كوڕه‌ك ژ وان دێ بۆ وى هه‌بت؟ وخودێ به‌سه كو بۆ ڕێڤه‌برن وژيارا چێكرییێن خۆ وه‌كيل بت، ڤێجا هوين خـــۆ بهێلنه ب هيڤییا وى ب تنێ ڤه ئه‌و تێرا هه‌وه هه‌يه.